Στο φως της δημοσιότητας ήρθε η απόρρητη λίστα των απαιτήσεων που έθεσε ο Λευκός Οίκος στην Τεχεράνη, προκειμένου να υπάρξει ανακωχή. Το ισραηλινό Channel 12 δημοσίευσε τους όρους που, αν γίνουν δεκτοί, αλλάζουν οριστικά τον χάρτη της Μέσης Ανατολής, μετατρέποντας το Ιράν σε μια χώρα χωρίς στρατιωτική και πυρηνική ισχύ.

Οι 14 «Σιδηροί» Όροι της Ουάσινγκτον

Η λίστα καλύπτει κάθε πτυχή της ιρανικής ισχύος, με τις ΗΠΑ να ζητούν:

  1. Πλήρη αποπυρηνικοποίηση: Διάλυση όλων των υπαρχουσών δυνατοτήτων και δέσμευση ότι δεν θα επιδιώξει ποτέ πυρηνικά όπλα.

  2. Κατεδάφιση εγκαταστάσεων: Να γκρεμιστούν τα πυρηνικά εργοστάσια σε Νατάνζ, Ισφαχάν και Φόρντο.

  3. Παράδοση Ουρανίου: Άμεση παράδοση των 450 κιλών εμπλουτισμένου ουρανίου (60%) στον ΔΟΑΕ.

  4. Τέλος στην επιρροή: Διακοπή χρηματοδότησης και εξοπλισμού όλων των οργανώσεων-δορυφόρων (Χεζμπολάχ, Χούθι κ.α.).

  5. Ανοιχτά Στενά: Ελεύθερη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ.

  6. Περιορισμός Πυραύλων: Δραστική μείωση του πυραυλικού προγράμματος και χρήση τους αποκλειστικά για αυτοάμυνα.

Τα ανταλλάγματα και το «δώρο»

Σε αντάλλαγμα, ο Τραμπ προσφέρει πλήρη άρση των διεθνών κυρώσεων και βοήθεια για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας (πολιτικό πυρηνικό πρόγραμμα). Μάλιστα, ο Αμερικανός πρόεδρος έκανε λόγο για ένα «αινιγματικό δώρο» που έλαβε από την Τεχεράνη, το οποίο σχετίζεται με την ενέργεια και τα Στενά του Ορμούζ, δηλώνοντας βέβαιος ότι «οι σωστοί άνθρωποι» θέλουν πλέον τη συμφωνία.

Γιατί ανησυχεί το Ισραήλ;

Παρά τη σκληρότητα των όρων, το Τελ Αβίβ εκφράζει φόβους. Η κυβέρνηση Νετανιάχου ανησυχεί ότι ο Τραμπ βιάζεται να κλείσει μια «συμφωνία-πλαίσιο» στα λόγια, χωρίς να διασφαλίσει την πλήρη εφαρμογή των όρων στο πεδίο, αφήνοντας το Ιράν να ανασυνταχθεί.

Η εικόνα στο πεδίο: «Ολοκληρωτικός έλεγχος»

Ο Τραμπ ήταν κυνικός στις δηλώσεις του: «Το ναυτικό τους εξαφανίστηκε, η αεροπορία τους εξαφανίστηκε, οι επικοινωνίες τους... όλα. Μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε». Με αυτή τη θέση ισχύος, οι διαπραγματεύσεις που διεξάγουν οι Γουίτκοφ, Κούσνερ, Ρούμπιο και Βανς φαίνεται να είναι η τελευταία ευκαιρία της Τεχεράνης πριν την ολοκληρωτική κατάρρευση.