Η εμφάνιση φώτος και βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου πολίτες εμφανίζονται να γιορτάζουν στις ταβέρνες, ή να χορεύουν υπό τους ήχους τραγουδιών όπως το «Βάστα τα κλειδιά» ανήμερα της επετείου του πραξικοπήματος, προκαλεί έντονες συζητήσεις. Παρά τη σταθερότητα της Δημοκρατίας εδώ και 50 χρόνια, ορισμένοι θύλακες παραμένουν προσκολλημένοι στο αυταρχικό παρελθόν.

Οι λόγοι πίσω από την πρόκληση

Σύμφωνα με κοινωνικούς αναλυτές, το φαινόμενο αυτό τροφοδοτείται από έναν συνδυασμό παραγόντων:

  • Επιλεκτική Μνήμη & Εξιδανίκευση: Πολλοί υμνητές εστιάζουν σε ένα κατασκευασμένο αφήγημα περί «απόλυτης ασφάλειας» και «οικονομικής τάξης», διαγράφοντας από τη μνήμη τους τις διώξεις, τα βασανιστήρια και την εθνική τραγωδία της Κύπρου.

  • Πολιτικός Λαϊκισμός: Σε περιόδους κρίσης, η επιστροφή σε αυταρχικά πρότυπα χρησιμοποιείται ως μια μορφή «αντισυστημικής» αντίδρασης, ακόμα και αν αυτό έρχεται σε πλήρη σύγκρουση με τις δημοκρατικές ελευθερίες.

  • Ψηφιακοί «Θάλαμοι Αντήχησης»: Το διαδίκτυο επιτρέπει σε άτομα με περιθωριακές απόψεις να συνδέονται και να ενισχύουν τις πεποιθήσεις τους, μετατρέποντας την πρόκληση σε μια ιδιότυπη «ψηφιακή επανάσταση».

Το κενό στην Ιστορική Παιδεία

Ένα σημαντικό μέρος του προβλήματος εντοπίζεται στην έλλειψη βαθιάς γνώσης των πραγματικών γεγονότων της επταετίας, ειδικά στις νεότερες γενιές. Η έλλειψη ιστορικής παιδείας μετατρέπει τα σύμβολα μιας σκοτεινής περιόδου σε κενές περιεχομένου «γραφικότητες» ή σε εργαλεία για να προκαλέσουν το δημόσιο αίσθημα.

Η Δημοκρατία και η Άμυνά της

Ενώ η ελευθερία του λόγου είναι θεμέλιος λίθος της Δημοκρατίας, η δημόσια εξύμνηση ενός καθεστώτος που την κατέλυσε παραμένει ένα ηθικό και πολιτικό αγκάθι. Η ιστορική μνήμη είναι η μόνη ασπίδα απέναντι στην επανάληψη τέτοιων φαινομένων.