Καθώς ο πόλεμος εισέρχεται στην τέταρτη εβδομάδα του, η διεθνής σκηνή παρακολουθεί μια στρατηγική «παρτίδα σκάκι» ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και την Τεχεράνη. Η κυβέρνηση Τραμπ, σε μια κίνηση που στοχεύει στην άμεση σταθεροποίηση των διεθνών αγορών, προχώρησε σε προσωρινή χαλάρωση των κυρώσεων, επιτρέποντας στο Ιράν να διαθέσει περίπου 140 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου που βρίσκονται ήδη σε δεξαμενόπλοια.

Παρά την οικονομική αυτή «ανάσα», το στρατιωτικό πεδίο παραμένει φλεγόμενο με την ένταση να χτυπά κόκκινο σε πολλαπλά μέτωπα:

1. Πολεμική κλιμάκωση και νέες δυνάμεις Παρά τις δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ για ενδεχόμενη «σταδιακή μείωση» των επιχειρήσεων, η πραγματικότητα στο πεδίο δείχνει το αντίθετο. Περίπου 2.500 Αμερικανοί πεζοναύτες, μαζί με το αμφίβιο πλοίο Boxer και συνοδευτικά πολεμικά, αναπτύσσονται στην περιοχή, μια αποστολή που αναμένεται να ολοκληρωθεί σε 4 έως 6 εβδομάδες.

2. Πύραυλοι στον Ινδικό και τον Κόλπο Η Τεχεράνη έδειξε τα «δόντια» της εκτοξεύοντας βαλλιστικούς πυραύλους μέσου βεληνεκού κατά της βάσης Ντιέγκο Γκαρσία (κοινή βάση ΗΠΑ–ΗΒ), χωρίς ωστόσο να σημειωθούν πλήγματα. Παράλληλα, το Ιράν προειδοποίησε τα ΗΑΕ για επιθέσεις στο λιμάνι Ρας αλ-Χαϊμά, ενώ Κουβέιτ και Σαουδική Αραβία βρέθηκαν υπό το καθεστώς συναγερμού αναχαιτίζοντας πυραύλους και drones κατά τη διάρκεια της νύχτας.

3. Το «κλειδί» των Στενών του Ορμούζ Σε μια σημαντική διπλωματική εξέλιξη, το Μπαχρέιν ευθυγραμμίζεται με την ΕΕ, την Ιαπωνία και τον Καναδά, δηλώνοντας πρόθυμο να συμβάλει στην επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, που αποτελούν την «αρτηρία» του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου.

Την ίδια στιγμή, το Ισραήλ συνεχίζει τα πλήγματα κατά στόχων της Χεζμπολάχ στη Βηρυτό, ενώ αναφέρει νέες εκτοξεύσεις πυραύλων από το ιρανικό έδαφος, επιβεβαιώνοντας ότι η αποκλιμάκωση παραμένει, για την ώρα, ένα μακρινό σενάριο.