Στο «πάνθεον» της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, ελάχιστα πρόσωπα έχουν καταφέρει να προκαλέσουν τόσο έντονα και αντικρουόμενα συναισθήματα όσο ο Βασίλης Παλαιοκώστας. Συμπληρώνοντας 17 χρόνια από τη στιγμή που το ελικόπτερο τον απομάκρυνε για δεύτερη φορά από τις φυλακές Κορυδαλλού, ο 60χρονος πλέον Τρικαλινός παραμένει μια σκιά. Παρά το γεγονός ότι είναι επικηρυγμένος με 1.000.000 ευρώ, η υπόθεσή του παραμένει το μεγαλύτερο «cold case» της Ελληνικής Αστυνομίας.

Η Διαδρομή προς το «Άπιαστο»

Γεννημένος το 1966 στο ορεινό Μοσχόφυτο Τρικάλων, ο Παλαιοκώστας δεν άργησε να δείξει ότι η δράση του θα ξέφευγε από τα όρια του κοινού ποινικού δικαίου. Η δεκαετία του ’90 σημαδεύτηκε από ληστείες τραπεζών που εκτελούνταν με χειρουργική ακρίβεια, με πιο εμβληματική εκείνη στην Καλαμπάκα το 1992.

Αυτό που τον διαφοροποίησε στα μάτια της κοινωνίας ήταν ο τρόπος λειτουργίας του. Η αποφυγή ένοπλης βίας κατά πολιτών και η «ιπποτική» συμπεριφορά που του απέδωσαν οι επιχειρηματίες που απήγαγε (Χαΐτογλου, Μυλωνάς), δημιούργησαν ένα προφίλ που παρέπεμπε περισσότερο σε κινηματογραφικό ήρωα παρά σε κλασικό κακοποιό.

 Οι Δύο Αποδράσεις με ελικόπτερο

Οι αποδράσεις του 2006 και του 2009 με ελικόπτερο δεν ήταν απλώς πράξεις διαφυγής· ήταν μια απευθείας αμφισβήτηση. Το γεγονός ότι η ιστορία επαναλήφθηκε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο μέσα σε τρία χρόνια, εξέθεσε το σωφρονιστικό σύστημα και χάρισε στον Παλαιοκώστα τον διεθνή τίτλο «The Uncatchable» από το BBC.

Έκτοτε, η τύχη του αγνοείται. Παρά τις κατά καιρούς πληροφορίες για πλαστικές επεμβάσεις ή διαφυγή σε χώρες της Βόρειας Ευρώπης, καμία αρχή δεν έχει καταφέρει να παρουσιάσει μια απτή απόδειξη για το πού βρίσκεται.

Το Κοινωνικό Παράδοξο: Μια Ιδιότυπη Υποστήριξη

Το πιο ενδιαφέρον σημείο της υπόθεσης, 17 χρόνια μετά, είναι η στάση της κοινής γνώμης. Μια απλή περιήγηση στις ψηφιακές πλατφόρμες και στα κοινωνικά δίκτυα αρκεί για να διαπιστώσει κανείς ότι ο Παλαιοκώστας απολαμβάνει μια πρωτοφανή λαϊκή αποδοχή.

Η πλειοψηφία των πολιτών φαίνεται να τοποθετείται υπέρ του, συχνά με ιδιαίτερα θερμό τρόπο. Αυτή η τάση ερμηνεύεται από κοινωνιολόγους ως μια μορφή «κοινωνικής προβολής»:

  • Αντίδραση στη Διαφθορά: Πολλοί συγκρίνουν τη δράση του με τη διαφθορά στον δημόσιο βίο, θεωρώντας τον Παλαιοκώστα λιγότερο «επικίνδυνο» από εκείνους που καταχρώνται δημόσιο χρήμα.

  • Ο Μύθος του Ρομπέν: Η φήμη ότι μέρος των κλοπιμαίων κατέληγε σε ανθρώπους που είχαν ανάγκη, έχει ριζώσει βαθιά, μετατρέποντάς τον σε σύμβολο αντίστασης.

  • Η Αποτυχία της Επικήρυξης: Το γεγονός ότι το 1.000.000 ευρώ παραμένει στα αζήτητα, δείχνει ότι για πολλούς η «τιμή» της προδοσίας ενός τέτοιου «θρύλου» είναι απαγορευτική.

Ένα Μυστήριο χωρίς Επίλογο

Ο Βασίλης Παλαιοκώστας συμπληρώνει σχεδόν δύο δεκαετίες ελευθερίας. Είτε έχει καταφέρει να χτίσει μια νέα ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, είτε παραμένει μια σκιά που κινείται στις παρυφές του συστήματος, το σίγουρο είναι ότι η περίπτωσή του έχει ξεπεράσει τα όρια της αστυνομικής είδησης.

Για τις Αρχές παραμένει ένας στόχος προς σύλληψη. Για ένα μεγάλο μέρος του κόσμου, όμως, παραμένει ο άνθρωπος που «νίκησε» τον χρόνο και το κράτος, διατηρώντας το μυστήριό του ανέπαφο.