Το 2026 βρίσκει τη διεθνή κοινότητα μπροστά σε ένα από τα πιο επικίνδυνα αδιέξοδα της σύγχρονης ιστορίας. Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν έχει φτάσει σε ένα επίπεδο ωριμότητας που δεν επιτρέπει πλέον εφησυχασμό. Η ανάγκη για άμεση εγκατάλειψη των πυρηνικών φιλοδοξιών της Τεχεράνης δεν είναι πλέον μια διπλωματική προτίμηση, αλλά μια επιτακτική ανάγκη για την αποφυγή μιας παγκόσμιας σύρραξης.

Οι Λόγοι της Άμεσης Απεξάρτησης από το Πυρηνικό Όνειρο

1. Η Αποτροπή μιας Περιφερειακής Κούρσας Εξοπλισμών

Εάν το Ιράν αποκτήσει πυρηνικό όπλο, η Μέση Ανατολή θα μετατραπεί σε μια «πυριτιδαποθήκη» χωρίς επιστροφή. Χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος και η Τουρκία θα αισθανθούν την ανάγκη να ακολουθήσουν το ίδιο μονοπάτι για να εξισορροπήσουν την ισχύ. Αυτό θα οδηγούσε στον πολλαπλασιασμό των πυρηνικών παικτών σε μια από τις πιο ασταθείς περιοχές του πλανήτη.

2. Η Υπαρξιακή Απειλή για το Ισραήλ και η Απάντηση

Το Ισραήλ έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι δεν θα επιτρέψει στο Ιράν να γίνει πυρηνική δύναμη. Η συνέχιση του προγράμματος φέρνει τις δύο χώρες πιο κοντά σε μια απευθείας σύγκρουση. Ένα προληπτικό πλήγμα θα μπορούσε να πυροδοτήσει έναν ολοκληρωτικό πόλεμο που θα παρέσυρε τις ΗΠΑ και τις μεγάλες δυνάμεις της Δύσης.

3. Η Οικονομική Ασφυξία του Ιρανικού Λαού

Οι διεθνείς κυρώσεις έχουν παραλύσει την ιρανική οικονομία. Η επιμονή στο πυρηνικό πρόγραμμα απομονώνει την Τεχεράνη από τις παγκόσμιες αγορές, προκαλώντας εσωτερική κοινωνική αναταραχή. Η εγκατάλειψη του προγράμματος είναι το μοναδικό «κλειδί» για την άρση των κυρώσεων και την ευημερία των πολιτών.

Ανάλυση: Η Επόμενη Ημέρα

Η «επόμενη ημέρα» μετά από μια υποθετική συμφωνία για την πλήρη εγκατάλειψη του προγράμματος θα μπορούσε να διαμορφωθεί σε τρεις άξονες:

Α. Διπλωματική Επανεκκίνηση

Με την απειλή των πυρηνικών εκτός τραπεζιού, το Ιράν θα μπορούσε να επανέλθει στο διεθνές διπλωματικό προσκήνιο. Μια νέα περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφαλείας θα επέτρεπε τη μείωση της έντασης στον Λίβανο, την Υεμένη και τη Συρία, όπου η επιρροή της Τεχεράνης είναι καθοριστική.

Β. Ενεργειακή και Οικονομική Ενσωμάτωση

Το Ιράν διαθέτει μερικά από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου. Χωρίς το βάρος των κυρώσεων, θα μπορούσε να καταστεί κύριος προμηθευτής της Ευρώπης και της Ασίας, εξισορροπώντας τις τιμές της ενέργειας παγκοσμίως και ενισχύοντας την εγχώρια υποδομή του.

Γ. Το Σενάριο της «Σκληρής» Αποτροπής

Αντίθετα, αν η Τεχεράνη αρνηθεί την υποχώρηση, η επόμενη ημέρα θα περιλαμβάνει τη στρατιωτικοποίηση των συνόρων, την εγκατάσταση προηγμένων συστημάτων αντιπυραυλικής άμυνας από το ΝΑΤΟ στην περιοχή και έναν διαρκή «σκιώδη πόλεμο» στον κυβερνοχώρο και τις θάλασσες.

Σύνοψη

Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν αποτελεί το μεγαλύτερο «αγκάθι» στη διεθνή ασφάλεια του 2026. Η άμεση εγκατάλειψή του είναι η μόνη οδός που οδηγεί στην αποφυγή του ολέθρου. Η διεθνής κοινότητα οφείλει να προσφέρει μια αξιόπιστη διέξοδο, αλλά και να παραμείνει ανυποχώρητη στην απαίτηση για ένα Ιράν χωρίς πυρηνικά όπλα.