Η ανακοίνωση της επιχείρησης «Βρυχηθμός Λέοντος» από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ δεν αποτελεί απλώς μια στρατιωτική κίνηση τακτικής. Είναι η κορύφωση μιας γεωπολιτικής σύγκρουσης δεκαετιών, η οποία εστιάζει στον πιο εφιαλτικό φόβο της Δύσης: ένα Ιράν οπλισμένο με πυρηνική ισχύ. Το ερώτημα που πλανάται πλέον πάνω από την παγκόσμια σκακιέρα δεν είναι μόνο αν η στρατιωτική ισχύς μπορεί να ανακόψει τις πυρηνικές φιλοδοξίες της Τεχεράνης, αλλά πώς θα μοιάζει η Μέση Ανατολή αν το πυρηνικό πρόγραμμα του καθεστώτος ισοπεδωθεί οριστικά.

Η Υπαρξιακή Απειλή και το Δόγμα της Μη-Διασποράς

Για την Ουάσιγκτον και την Ιερουσαλήμ, ένα πυρηνικό Ιράν δεν αποτελεί μόνο περιφερειακή απειλή, αλλά μια υπαρξιακή πρόκληση για την παγκόσμια ισορροπία. Όπως τόνισε ο Ντόναλντ Τραμπ στο διάγγελμά του, η προσπάθεια της Τεχεράνης να ανακτήσει τις πυρηνικές της δυνατότητες μετά τα πλήγματα του περασμένου Ιουνίου, θεωρήθηκε ως η «κόκκινη γραμμή» που ξεπεράστηκε.

Η λογική πίσω από την τρέχουσα εκστρατεία είναι σαφής: Αν το καθεστώς των Αγιατολάχ αποκτήσει πυρηνική κεφαλή, η αποτροπή στη Μέση Ανατολή καταρρέει. Οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στην περιοχή, από τη Σαουδική Αραβία μέχρι τα Εμιράτα, θα αναγκάζονταν να εισέλθουν σε μια κούρσα πυρηνικών εξοπλισμών, μετατρέποντας την πιο εύφλεκτη περιοχή του πλανήτη σε μια αποθήκη ατομικών όπλων.

Πέρα από τους Πυραύλους: Το Όραμα για μια «Ελεύθερη Περσία»

Τόσο ο Τραμπ όσο και ο Νετανιάχου, στις τοποθετήσεις τους, δεν περιορίστηκαν στην καταστροφή των εγκαταστάσεων εμπλουτισμού ουρανίου. Συνέδεσαν άμεσα την αποπυρηνικοποίηση με την αλλαγή καθεστώτος. Η επίκληση προς τις διάφορες εθνότητες του Ιράν —Πέρσες, Κούρδους, Αζέρους και Μπαλούχους— να «αποτινάξουν τον ζυγό της τυραννίας» δείχνει ότι ο στόχος είναι η ριζική μεταμόρφωση της χώρας.

Ένα Ιράν χωρίς πυρηνικά και χωρίς το τρέχον θεοκρατικό καθεστώς θα σήμαινε τη διακοπή της χρηματοδότησης σε οργανώσεις όπως η Χεζμπολάχ και οι Χούθι. Θα σήμαινε το τέλος των «πολέμων μέσω αντιπροσώπων» (proxy wars) που αιματοκυλούν την Υεμένη, τη Συρία και τον Λίβανο. Με λίγα λόγια, η αποπυρηνικοποίηση του Ιράν θεωρείται το «κλειδί» που θα ξεκλειδώσει μια νέα εποχή σταθερότητας για ολόκληρη την Ευρασία.

Το Κόστος και οι Κίνδυνοι της Επιχείρησης

Ωστόσο, ο δρόμος προς ένα Ιράν χωρίς πυρηνικά είναι στρωμένος με τεράστιους κινδύνους. Ο ίδιος ο Αμερικανός Πρόεδρος αναγνώρισε ότι θα υπάρξουν απώλειες. Οι απαντήσεις της Τεχεράνης μέσω ασύμμετρων απειλών, κυβερνοεπιθέσεων ή πληγμάτων σε στενά στρατηγικής σημασίας, όπως τα Στενά του Ορμούζ, θα μπορούσαν να προκαλέσουν παγκόσμιο οικονομικό σοκ.

Επιπλέον, η ιστορία έχει διδάξει ότι η «αλλαγή καθεστώτος» μέσω εξωτερικής στρατιωτικής επέμβασης σπάνια είναι μια ομαλή διαδικασία. Το στοίχημα είναι αν ο ιρανικός λαός, ο οποίος υποφέρει από τις κυρώσεις και την καταπίεση, θα αδράξει όντως την ευκαιρία ή αν η ξένη επέμβαση θα προκαλέσει ένα κύμα εθνικιστικής συσπείρωσης γύρω από το καθεστώς.

Μια Ιστορική Καμπή

Η επιχείρηση «Βρυχηθμός Λέοντος» σηματοδοτεί το τέλος της διπλωματίας και την έναρξη της απόλυτης ισχύος. Ένα Ιράν χωρίς πυρηνικά είναι οδηγός για ένα μέλλον όπου η πυρηνική τρομοκρατία θα έχει ηττηθεί. Όμως, μέχρι να φτάσουμε σε εκείνο το σημείο, η ανθρωπότητα καλείται να κρατήσει την ανάσα της, καθώς οι επόμενες ώρες θα κρίνουν αν ο κόσμος θα γίνει πιο ασφαλής ή αν θα βυθιστεί σε μια δίνη δίχως τέλος.