Η ηγεσία της Χαμάς θέτει τον αφοπλισμό ως «κόκκινη γραμμή», απορρίπτοντας τη διεθνή κυριαρχία στη Γάζα. Πώς οι δηλώσεις του Χάλεντ Μεσάαλ τινάζουν στον αέρα τη δεύτερη φάση του αμερικανικού σχεδίου ειρήνης.

Σε μια χρονική στιγμή που η διεθνής κοινότητα ήλπιζε σε μια οριστική διέξοδο από το δράμα της Λωρίδας της Γάζας, οι δηλώσεις του ηγετικού στελέχους της Χαμάς, Χάλεντ Μεσάαλ, από τη Ντόχα (8/2), έρχονται να επαναφέρουν τη σκληρή πραγματικότητα. Η ισλαμιστική οργάνωση ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να παραδώσει τα όπλα της, χαρακτηρίζοντας την κατοχή ως τη γενεσιουργό αιτία της «αντίστασης».

Η άρνηση του αφοπλισμού και η «κόκκινη γραμμή»

Ο Χάλεντ Μεσάαλ, μιλώντας σε συνέδριο στο Κατάρ, υπήρξε κατηγορηματικός: «Η ποινικοποίηση της αντίστασης και των όπλων της είναι κάτι που δεν πρέπει να δεχθούμε». Για τη Χαμάς, ο οπλισμός της δεν είναι απλώς ένα διαπραγματευτικό χαρτί, αλλά ένα «δικαίωμα των λαών υπό κατοχή». Παρά τις πιέσεις από το Ισραήλ και την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, η οργάνωση διαμηνύει ότι δεν θα δεχθεί καμία «ξένη κυριαρχία», επιμένοντας ότι η Γάζα πρέπει να κυβερνάται αποκλειστικά από Παλαιστίνιους.

Αυτή η τοποθέτηση έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με τη δεύτερη φάση του σχεδίου Τραμπ, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή στα μέσα Ιανουαρίου. Το σχέδιο προέβλεπε τον πλήρη αφοπλισμό της οργάνωσης με αντάλλαγμα την προοδευτική απόσυρση του ισραηλινού στρατού και την έναρξη της ανοικοδόμησης.

Η «Επόμενη Ημέρα»: Γιατί το σχέδιο ειρήνης κινδυνεύει

Η άρνηση της Χαμάς δημιουργεί ένα εκρηκτικό σκηνικό για την «επόμενη ημέρα», με τις ισορροπίες να θυμίζουν τεντωμένο σχοινί.

1. Το διπλωματικό αδιέξοδο: Η στρατηγική του Ντόναλντ Τραμπ βασιζόταν στην ιδέα ότι η οικονομική βοήθεια και η ανοικοδόμηση θα λειτουργούσαν ως δέλεαρ για τον αφοπλισμό. Με τη Χαμάς να αρνείται, η Ουάσινγκτον βρίσκεται μπροστά σε ένα δίλημμα: Να συνεχίσει την πίεση, ρισκάροντας την κατάρρευση της εκεχειρίας, ή να αναζητήσει μια νέα, πιο σύνθετη λύση.

2. Η απειλή στρατιωτικής εμπλοκής: Για το Ισραήλ, η ύπαρξη 20.000 οπλισμένων μαχητών στη Γάζα αποτελεί «κόκκινο πανί». Αν η Χαμάς δεν αφοπλιστεί, είναι σχεδόν βέβαιο ότι το Ισραήλ δεν θα αποσύρει τις δυνάμεις του από τα στρατηγικά σημεία του θύλακα, φοβούμενο μια νέα επίθεση. Η «επόμενη ημέρα» μπορεί έτσι να μην φέρει την ειρήνη, αλλά μια διαρκή κατάσταση χαμηλής έντασης πολέμου.

3. Η διακυβέρνηση των τεχνοκρατών: Το σχέδιο προέβλεπε τη διοίκηση της Γάζας από μια επιτροπή 15 Παλαιστίνιων τεχνοκρατών υπό την επίβλεψη του αμερικανικού «Συμβουλίου Ειρήνης». Ωστόσο, στην πράξη, καμία πολιτική αρχή δεν μπορεί να επιβληθεί αν η Χαμάς διατηρεί τον έλεγχο των όπλων. Οι τεχνοκράτες κινδυνεύουν να μετατραπούν σε διακοσμητικά στοιχεία μιας εξουσίας που θα ελέγχεται από τις ένοπλες ταξιαρχίες.

Η ανθρωπιστική διάσταση και ο «εκβιασμός» της ανοικοδόμησης

Η πιο τραγική πτυχή της επόμενης ημέρας αφορά τους ίδιους τους κατοίκους της Γάζας. Η διεθνής κοινότητα έχει καταστήσει σαφές ότι τα δισεκατομμύρια που απαιτούνται για την ανοικοδόμηση δεν θα εκταμιευθούν αν δεν υπάρξουν εγγυήσεις ασφαλείας. Η εμμονή της Χαμάς στα όπλα σημαίνει ότι η εισροή ανθρωπιστικής βοήθειας και η ανοικοδόμηση των κατεστραμμένων υποδομών θα παραμείνουν «παγωμένες», αφήνοντας εκατομμύρια ανθρώπους να ζουν ανάμεσα στα ερείπια.

Σύνοψη

Οι δηλώσεις Μεσάαλ στέλνουν ένα μήνυμα ανυποταξίας που ικανοποιεί τη βάση της Χαμάς, αλλά ταυτόχρονα ναρκοθετεί την προοπτική μιας μόνιμης λύσης. Η «επόμενη ημέρα» μετά από αυτές τις δηλώσεις βρίσκει τη Μέση Ανατολή σε μια επικίνδυνη στασιμότητα. Ο Ντόναλντ Τραμπ καλείται πλέον να αποδείξει αν η «τέχνη της συμφωνίας» μπορεί να βρει εφαρμογή σε ένα περιβάλλον όπου η ιδεολογία και τα όπλα υπερισχύουν της οικονομικής ευημερίας. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η Γάζα παραμένει μια πυριτιδαποθήκη, έτοιμη να εκραγεί ανά πάσα στιγμή.