Η προειδοποίηση του Ντόναλντ Τραμπ ότι θα υποστηρίξει ισραηλινά πλήγματα αν δεν υπάρξει συμφωνία, δεν είναι απλώς μια ρητορική έξαρση. Είναι η αποτύπωση μιας γεωπολιτικής αναγκαιότητας που βασίζεται σε τρεις πυλώνες:

1. Η Αποτροπή ενός Πυρηνικού Ντόμινο

Αν το Ιράν αποκτήσει πυρηνικό όπλο, η ισορροπία τρόμου στην περιοχή θα καταρρεύσει. Χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος και η Τουρκία θα πιεστούν από την εσωτερική τους ασφάλεια να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο. Μια Μέση Ανατολή με 4 ή 5 πυρηνικές δυνάμεις σε μια περιοχή με τόσες ανοιχτές πληγές, αυξάνει γεωμετρικά την πιθανότητα ενός πυρηνικού ατυχήματος ή ενός ολοκληρωτικού πολέμου που θα επηρεάσει άμεσα και την Ευρώπη.

2. Ο Έλεγχος των «Proxies» (Δια αντιπροσώπων πόλεμος)

Το Ιράν δεν είναι μια απομονωμένη δύναμη. Ελέγχει και χρηματοδοτεί ένα δίκτυο οργανώσεων (Χεζμπολάχ, Χούθι, Χαμάς). Η απόκτηση πυρηνικής ομπρέλας θα σήμαινε ότι η Τεχεράνη θα μπορούσε να δρα με πολύ μεγαλύτερη επιθετικότητα μέσω αυτών των ομάδων, γνωρίζοντας ότι κανείς δεν θα τολμούσε να επιτεθεί απευθείας στο ιρανικό έδαφος. Αυτό θα μετέτρεπε τη Μέση Ανατολή σε μια μόνιμη ζώνη χάους χωρίς δυνατότητα ειρήνευσης.

3. Η Ασφάλεια των Ενεργειακών Δρόμων

Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν συνδέεται άρρηκτα με τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ. Μια πυρηνική Τεχεράνη θα μπορούσε να «εκβιάζει» την παγκόσμια οικονομία ανά πάσα στιγμή, κλείνοντας τις στρόφιγγες του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Για μια χώρα σαν την Ελλάδα, και ειδικά για την αγροτική παραγωγή στα Τρίκαλα και τη Θεσσαλία, μια τέτοια εξέλιξη θα σήμαινε εκτόξευση του κόστους ενέργειας σε επίπεδα που δεν έχουμε ξαναδεί.

Η Επόμενη Ημέρα: Συμφωνία ή Σύρραξη;

Η «επόμενη ημέρα» εξαρτάται από το αν η Τεχεράνη θα δεχθεί την πλήρη αποξήλωση των υποδομών της και όχι μια απλή «πάυση». Ο Νετανιάχου ήταν σαφής: η υποδομή είναι το πρόβλημα, όχι μόνο η διαδικασία.

Αν οι συνομιλίες αυτής της εβδομάδας αποτύχουν, το σενάριο των «χειρουργικών πληγμάτων» στις ιρανικές εγκαταστάσεις εμπλουτισμού (όπως το Νατάνζ ή το Φορντό) γίνεται πλέον η βασική επιλογή των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Το κόστος μιας τέτοιας σύγκρουσης θα είναι τεράστιο, αλλά η διεθνής στρατηγική φαίνεται να καταλήγει στο ότι το κόστος ενός πυρηνικού Ιράν θα είναι ακόμη μεγαλύτερο.