Με το αεροπλανοφόρο USS Gerald Ford να πλησιάζει τις ακτές και τους διαπραγματευτές στη Γενεύη να «σκαλώνουν» στις λεπτομέρειες, το ερώτημα δεν είναι πλέον αν οι ΗΠΑ έχουν τη δύναμη να πλήξουν το Ιράν, αλλά ποια κίνηση της Τεχεράνης θα θεωρηθεί ως το σημείο χωρίς επιστροφή.

1. Το Πυρηνικό «Τελεσίγραφο»

Η Ουάσιγκτον έχει καταστήσει σαφές ότι η περαιτέρω ενίσχυση του εμπλουτισμού ουρανίου από το Ιράν αποτελεί την κόκκινη γραμμή. Αν οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες διαπιστώσουν κινήσεις που φέρνουν την Τεχεράνη ένα βήμα πριν από την κατασκευή πυρηνικού όπλου, ο Ντόναλντ Τραμπ θα έχει την «αιτία πολέμου» που χρειάζεται για να δώσει την εντολή.

2. Παρεμπόδιση της Ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ

Το Ιράν συχνά χρησιμοποιεί την απειλή του κλεισίματος των Στενών, από όπου διέρχεται το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου. Μια τέτοια κίνηση θα αποτελούσε άμεση επίθεση στην παγκόσμια οικονομία. Για τις ΗΠΑ, η διασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας είναι θεμελιώδες δόγμα εθνικής ασφαλείας και μια πιθανή παρενόχληση αμερικανικού πλοίου από τους Φρουρούς της Επανάστασης θα μπορούσε να πυροδοτήσει τα αντίποινα.

3. Η αποτυχία της Γενεύης και το «Μπλόφο-Δίλημμα»

Η επόμενη ημέρα των συνομιλιών στη Γενεύη είναι κρίσιμη. Αν ο Λευκός Οίκος κρίνει ότι το Ιράν χρησιμοποιεί τις διαπραγματεύσεις απλώς για να κερδίσει χρόνο (delaying tactics), τότε η στρατιωτική δράση μπορεί να παρουσιαστεί όχι ως επιλογή, αλλά ως «αναγκαιότητα» για την αποκατάσταση της αμερικανικής αποτροπής.