Η άρνηση για διάλογο, οι σκιές για προσωπικές επιδιώξεις και η ανάγκη να προστατευτεί το κύρος του αγροτικού κινήματος πριν γυρίσει η κοινωνία την πλάτη.

Το αγροτικό κίνημα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Ενώ τα προβλήματα της παραγωγής είναι υπαρκτά και ο αγώνας για επιβίωση δίκαιος, οι τελευταίες εξελίξεις με το «ναυάγιο» της συνάντησης στο Μαξίμου δημιουργούν έναν σοβαρό κίνδυνο: να χάσουν οι αγρότες το μεγαλύτερο όπλο τους, την κοινωνική στήριξη.

Ο διάλογος δεν είναι ήττα

Η επίμονη άρνηση ορισμένων συντονιστικών να προσέλθουν στο τραπέζι του διαλόγου αρχίζει να εκλαμβάνεται από την κοινή γνώμη όχι ως δυναμική στάση, αλλά ως έλλειψη επιχειρημάτων. Όταν η κυβέρνηση καλεί σε συζήτηση και η απάντηση είναι η φυγή, δημιουργείται η εντύπωση ότι κάποιοι συνδικαλιστές προτιμούν την παράταση της έντασης αντί για την εξεύρεση ουσιαστικών λύσεων.

Η σκιά της «ασυλίας» και η Δικαιοσύνη

Είναι κοινό μυστικό, και πλέον λέγεται δημόσια, ότι η κυβέρνηση αρνείται να συνομιλήσει με πρόσωπα που ελέγχονται από τη Δικαιοσύνη για παρανομίες ή υποθέσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ. Αν ισχύει ότι ορισμένοι επιχειρούν να χρησιμοποιήσουν τα τρακτέρ ως «ασπίδα» για προσωπικές τους δικαστικές περιπέτειες, τότε η ζημιά για τον απλό, έντιμο αγρότη είναι ανυπολόγιστη.

"Οι αγρότες πρέπει πλέον να αυτοπροστατευτούν. Δεν μπορεί το δίκιο του μόχθου τους να γίνεται «αλλοθι» για εξωθεσμικές επιδιώξεις λίγων."

Το 2026 απαιτεί ρεαλισμό

Η κοινωνία, που επίσης μαστίζεται από την ακρίβεια, στήριξε τα μπλόκα. Όμως, η υπομονή εξαντλείται όταν η χώρα «κόβεται στα δύο» χωρίς ορατό στόχο. Η «επαναστατική γυμναστική» άλλων δεκαετιών δεν περνάει πια. Αν το αγροτικό κίνημα δεν απομονώσει τα στοιχεία εκείνα που το εκθέτουν, κινδυνεύει να μείνει μόνο του, απέναντι σε μια κυβέρνηση που πλέον έχει το «πράσινο φως» από την κοινή γνώμη να εφαρμόσει τον νόμο.

"Εσείς τι πιστεύετε; Πρέπει οι αγρότες να καθίσουν στο τραπέζι του διαλόγου ή η κλιμάκωση είναι ο μόνος δρόμος;"